Treść głównego artykułu

Abstrakt

Na tle zarysu podstawowych pojęć z zakresu teorii sprawiedliwości omówionych w części pierwszej artykułu, przedstawiono normatywny charakter zagadnienia sprawiedliwości wynagrodzeń za pracę, sytuując je w kontekście dyskursu praw człowieka oraz idei i wartości społeczeństwa demokratycznego. Odniesienie sprawiedliwości wynagrodzeń do tego dyskursu, wraz z obecną w nim ideą godności ludzkiej, pozwala wskazać w części drugiej artykułu główne zasady etyczne, jakie muszą kształtować akceptowalną koncepcję sprawiedliwych wynagrodzeń, właściwą dla społeczeństwa demokratycznego: szacunek dla jednostek, równość szans i równość pozioma oraz zasada wolności indywidualnej.

Słowa kluczowe

sprawiedliwość wynagrodzenia społeczeństwo demokratyczne prawa człowieka

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Łuków, P. (2018). Aksjologiczne podstawy sprawiedliwych wynagrodzeń. Edukacja Ekonomistów I Menedżerów, 49(3), 13-30. https://doi.org/10.5604/01.3001.0012.7402

Referencje

    1. Arystoteles (1990). Etyka nikomachejska. Warszawa: PWN.
    2. Arystoteles (2001). Etyka nikomachejska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
    3. Beyleveld, D., Brownsword, R. (2001). Human dignity in bioethics and biolaw. Oxford: Oxford University Press.
    4. Borkowska, S. (2004). Strategie wynagrodzeń. Kraków: Oficyna Ekonomiczna.
    5. Borkowska, S. (1999). Wynagrodzenie godziwe. Koncepcja i pomiar. Warszawa: IPISS.
    6. Dworkin, R. (2000). Sovereign virtue: The theory and practice of equality. Cambridge, MA: Harvard University Press.
    7. Dworkin, R. (1981a). What is Equality? Part 1: Equality of Welfare. Philosophy & Public Affairs, 10, 185–246.
    8. Dworkin, R. (1981b). What is Equality? Part 2: Equality of Resources. Philosophy & Public Affairs, 10, 283–345.
    9. Feinberg, J. (2000). Justice and Personal Desert. W: M. Friedman, L. May, K. Parsons, J. Stiff (red.), Rights and Reason: Essays in Honor of Carl Wellman. Dordrecht: Springer Netherlands, 221–250.
    10. Hayek von, F.A. (1987). Konstytucja wolności. Warszawa–Wrocław: Wers.
    11. Lamont, J. (1997). Incentive Income, Deserved Income and Economic Rents. Journal of Political Philosophy, 5, 26–46.
    12. Łuków, P. (2018). A Difficult Legacy: Human Dignity as the Founding Value of Human Rights. Human Rights Review, 19(3), 313–329.
    13. Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (1966a). Dz.U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167.
    14. Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (1966b). Dz.U. z 1977 r. Nr 38, poz. 169.
    15. Nozick, R. (1999). Anarchia, państwo, utopia. Warszawa: Aletheia.
    16. Osiatyński, W. (2011). Prawa człowieka i ich granice. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak.
    17. Perelman, C. (1959). O sprawiedliwości. Warszawa: PWN.
    18. Rada Europy (1961). Europejska Karta Społeczna. ETS No. 163. Turyn.
    19. Rada Europy (1950). Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. ETS No. 005. Rzym.
    20. Rada Europy (1952). Protokół dodatkowy do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. ETS No. 009. Paryż.
    21. Rawls, J. (1994). Teoria sprawiedliwości. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
    22. Rothschild, K. (1993). Employment, Wages and Income Distribution. London: Routledge.
    23. Sapeta, T. (2014). Koncepcja wynagrodzenia godziwego – mit czy rzeczywistość? Marketing i Rynek, 5, 1199–1205.
    24. Shklar, J.N. (1990). The faces of injustice. New Haven: Yale University Press.
    25. Unia Europejska (2012). Karta praw podstawowych Unii Europejskiej. Dz. Urz. 2012/C 326/02.
    26. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Dz.U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.
    27. Wratny, J. (2015). Prawo do wynagrodzenia za pracę w świetle zasad sprawiedliwości i równości. Annales Universitatis Mariae Curie‑Skłodowska, sectio G (Ius), 62, 298–315.