Treść głównego artykułu

Abstrakt

Celem artykułu jest określenie wiedzy, cech i umiejętności członków zespołów realizujących projekty w warunkach rosnącego poziomu ich rozproszenia i wirtualności. Artykuł ma charakter głównie teoretyczny. Autorka omawia uwarunkowania funkcjonowania, wyzwania kierowania oraz cechy charakterystyczne zespołów projektowych 4.0, które łączą pracę ludzi i maszyn. Dokonuje analizy literatury przedmiotu oraz przedstawia wyniki badań różnych autorów i instytucji dotyczące kompetencji przyszłości, szczególnie kompetencji cyfrowych. Wskazuje na dużą lukę badawczą w zakresie zarządzania wirtualnego. Istotny wkład artykułu do nauki i praktyki zarządzania stanowi propozycja modelu kompetencji wymaganych w projektach 4.0, która będzie ewoluowała w wyniku szybkiego tempa cyfryzacji. Model może być wykorzystywany jako profil idealnego kandydata w rekrutacji do projektów zdalnych lub hybrydowych

Słowa kluczowe

wirtualny zespół projektowy profil kompetencyjny praca zdalna

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Chmielewiec, B. (2026). Zmiana profilu kompetencyjnego członków zespołów projektowych jako skutek cyfrowej transformacji. Edukacja Ekonomistów I Menedżerów, 75(1/2). https://doi.org/10.33119/EEIM.2025.75-76.3

Referencje

  1. Antal, Corees Polska (2021). Model pracy a efektywność i zadowolenie pracowników. Raport z badań. Pobrano z: https://antal.pl/wiedza/raport/model-pracy-a-efektywnosc-izadowolenie-pracownikow (dostęp: 1.02.2024).
  2. Antal, Cushman & Wakefield (2020). Elastyczność specjalistów i menedżerów w dobie zmiany. Raport z badań. Pobrano z: https://antal.pl/wiedza/raport/elastycznoscspecjalistow-i-menedzerow-w-dobie-zmiany (dostęp: 1.02.2024).
  3. Asatiani, A., Penttinen, E. (2019). Constructing Continuities in Virtual Work Environments: A Multiple Case Study of Two Firms with Differing Degrees of Virtuality.
  4. Information Systems Journal, 29 (2), 484–513.
  5. Barnowska, B., Saniuk, S. (2017). Korzyści i zagrożenia wynikające z funkcjonowania wirtualnych zespołów projektowych. Studia Informatica Pomerania, 1 (43), 5–14. DOI: 10.18276/si.2017.43-01.
  6. Beckett, R. C., Daberkow, T. (2019). Work 4.0 and the Identification of Complex Competence Sets. MWAIS 2019 Proceedings, (33), 1–6.
  7. Bizon-Górecka, J. (2009). W poszukiwaniu modelu zarządzania organizacją przez projekty. Przegląd Organizacji, 2 (829), 21–25. DOI: 10.33141/po.2009.02.05.
  8. Brilman, J. (2002). Nowoczesne koncepcje i metody zarządzania. Warszawa: PWE.
  9. Collyer, S., Warren, C. M. J. (2009). Project Management Approaches for Dynamic Environments. International Journal of Project Management, 27 (4), 355–364.
  10. Chmielewiec, B. (2017a). Dopasowanie kompetencyjne członków interdyscyplinarnych zespołów projektowych. W: M. Striker (red.), Problemy różnorodności w zarządzaniu. Łódź: Wydawnictwo SIZ, 43–62.
  11. Chmielewiec, B. (2017b). Specyfika procesu doboru członków zespołu projektowego. W: E. Weiss, A. Bitkowska (red.), Perspektywy rozwoju podejścia projektowego: szanse i ograniczenia. Warszawa: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania, 107–123.
  12. Chmielewiec, B. (2018). Pożądany profil kompetencyjny członków zespołów projektowych. W: I. Stańczyk, S. Twaróg (red.), Człowiek w organizacji. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 83–91.
  13. Chmielewiec, B. (2024a). Kierownik zespołu projektowego – zadania i kompetencje. W: M. Fryczyńska (red.), Menedżeryzm. Koncepcja, kształcenie, wdrożenia. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, 61–80.
  14. Chmielewiec, B. (2024b). Ewolucja zadań i kompetencji kierownika projektu w warunkach wirtualizacji pracy. W: B. Buchelt (red.), Zarządzanie ludźmi wobec wyzwań technologicznych i społeczno-demograficznych. Warszawa: CeDeWu, 31–45.
  15. Chmielewiec, B. (2024c). Wyzwania zarządzania wirtualnym zespołem projektowym. W: M. Młokosiewicz (red.), Współczesne wyzwania dla gospodarowania kapitałem ludzkim i zarządzania zasobami ludzkimi. Szczecin: Volumina.pl., 105–116.
  16. Chmielewiec, B. (2025). Kierunki wpływu nowoczesnych technologii na kierowanie zespołami projektowymi 4.0. Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów, 206, 55–72. DOI: 10.33119/SIP.2025.206.3.
  17. Choudhury, S. (2008). Project Management. New Delhi: Tata McGraw-Hill.
  18. Czakon, W. (2012). Równowaga a wzrost – relacja odwróconego U w naukach o zarządzaniu. Przegląd Organizacji, 10, 7–10. DOI: 10.33141/po.2012.10.02.
  19. Dagan, I., Mandell, D. (2006). Virtual Team Work Guide. Newcastle: CISV International.
  20. Górny, A. (2024). Industry 5.0 – A New Concept of Industrial Development. Research Bulletin of Poznan University of Technology. Organization and Management, 89/2024, 43–58. DOI: 10.21008/j.0239-9415.2024.089.03.
  21. Heldman, K. (2007). PMP: Project Management Professional Exam Study Guide. Indianapolis: Wiley.
  22. Juchniewicz, M. (2018). Projektyzacja – koncepcja, zakres, konsekwencje. Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów, 159, 43–60.
  23. Janowska, A., Skrzek-Lubasińska, M. (2019). Kompetencje przyszłości w warunkach ekspansji Gospodarki 4.0. Studia Ekonomiczne. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, 379, 57–71.
  24. Kerzner, H. (2006). Project Management. A Systems Approach To Planning, Scheduling And Controlling. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons Inc.
  25. KPMG Polska. (2024). Advancing the Digital Transformation of Polish Enterprises. Current State Report. Raport z badań na zlecenie Komisji Europejskiej we współpracy z Ministerstwem Rozwoju Gospodarczego i Technologii. Pobrano z: https://www. gov.pl/web/ai/bariery-w-transformacji-cyfrowej-msp--diagnoza-i-segmentacjaprzedsiebiorcow (dostęp: 22.08.2025).
  26. Krawczyk-Bryłka, B. (2016). Budowanie zespołu wirtualnego – zasady i wyzwania. Studia Informatica Pomerania, 2 (40), 99–111.
  27. Krawczyk-Bryłka, B. (2017). Kompetencje członków zespołu wirtualnego. Studia i Prace Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Szczecińskiego, 48/2, 33–44. DOI: 10.18276/sip.2017.48/2-03.
  28. Krawczyk-Bryłka, B. (2020). Zasady efektuacji w realizacji projektów w rzeczywistości VUCA. W: M. Stor, A. Domaradzka (red.), Zarządzanie kapitałem ludzkim 4.0 – wyzwania organizacyjne i kompetencyjne w perspektywie menedżerskiej. Wrocław: Uniwersytet Ekonomiczny, 75–84.
  29. Laloux, F. (2014). Reinventing Organizations: A Guide to Creating Organizations Inspired by the Next Stage in Human Consciousness. Brussels: Nelson Parker.
  30. Lock, D. (2009). Podstawy zarządzania projektami. Warszawa: PWE.
  31. Lumseyfai, J., Holzer, T., Blessner, P., Olson, B. A. (2019). Best Practices Framework for Enabling Highperforming Virtual Engineering Teams. IEEE Engineering Management Review, 47 (2), 32–44. DOI: 10.1109/EMR.2019.2916815.
  32. Maisiri, W., Darwish, H., Dyk, L. (2019). An Investigation of Industry 4.0 Skills Requirements. South African Journal of Industrial Engineering, 30 (3), 90–105.
  33. Marković, D., Radowić-Marković, M., Minović, J. (2015). A New Virtual Team Competence Defining Model. Economic Research – Economska Istrazivanja, 28 (1), 1034– 1045. DOI:10.1080/1331677X.2015.1100840.
  34. Marnewick, A. L., Marnewick, C. (2019). The Ability of Project Managers to Implement Industry 4.0-Related Projects. IEEE Access, 8, 314–324. DOI: 10.1109/ ACCESS.2019.2961678.
  35. Matysiak, M. (2018). Dlaczego tacy jesteśmy? Identyfikacja czynników kształtujących polskie pokolenia Y i Z. W: M. Grabowska, K. Kluth (red.), Przedsiębiorczość i zarządzanie talentami – wybrane zagadnienia. Warszawa: Politechnika Warszawska, 147–162.
  36. Miroński, J. (2014). Wyzwania zarządzania wiedzą w zespołach wirtualnych. e-mentor, 5 (57), 50–55. DOI: 10.15219/em57.1142.
  37. Morawski, M., Jagoda, A., Jędrzejczyk, W. (2024). Cyfryzacja zarządzania zasobami ludzkimi. Warszawa: PWE.
  38. Musioł, A. (2018). Kształtowanie tożsamości jednostki wobec rzeczywistości VUCA i ryzyka zjawiska czarnego łabędzia. Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Seria Organizacja i Zarządzanie, 131, 371–382. DOI: 10.29119/1641-3466.2018.131.29.
  39. Musioł-Urbańczyk, A. (2022). Rola i zadania kierownika projektu. W: A. Karbownik (red.), Kierownik projektu – zadania i kompetencje. Gliwice: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 108–127.
  40. Oleksyn, T. (2006). Zarządzanie kompetencjami. Teoria i praktyka. Kraków: Oficyna Ekonomiczna.
  41. Piwowar-Sulej, K. (2022). Praktyki szkoleniowe w kontekście pandemii COVID-19 – wyniki badań empirycznych. W: J. Tabor-Błażewicz, H. Rachoń (red.), Wyzwania kierowania ludźmi w systemie hybrydowej organizacji pracy. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, 85–94.
  42. RW3 CultureWizard (2012). The Challenges of Working in Virtual Teams. Virtual Teams Survey Report 2012. Pobrano z: http://rw-3.com/2012VirtualTeamsSurveyReport. pdf (dostęp: 22.08.2025).
  43. Shehadeh, M. A., Schröeder, S., Richert, A., Jeschke, S. (2017). Hybrid Teams of Industry 4.0. A Work Place Considering Robots as Key Players. 2017 IEEE International Conference on Systems, Man, and Cybernetics (SMC). Banff, Canada, Banff Center, October 5–8, 1208–1213. DOI: 10.1109/SMC.2017.8122777.
  44. Sidor-Rządkowska, M. (2021). Kształtowanie przestrzeni pracy. Praca w biurze, praca zdalna, coworking. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.
  45. Sidor-Rządkowska, M., Sienkiewicz, Ł. (2023). Cyfrowy HR. Organizacja w warunkach transformacji technologicznej. Warszawa: Wolters Kluwer.
  46. Spałek, S. (2020). Zarządzanie projektami w przedsiębiorstwie. Perspektywa czwartej rewolucji przemysłowej. Warszawa: PWE.
  47. Szpitter, A. (2012). Innowacyjne podejścia do zarządzania projektami. Przegląd Organizacji, 1 (864), 10–13. DOI: 10.33141/po.2012.01.03.
  48. Trocki, M., Grucza, B., Ogonek, K. (2003). Zarządzanie projektami. Warszawa: PWE.
  49. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 277).
  50. Vuorikari, R., Kluzer, S., Punie, Y. (2022). DigComp 2.2: The Digital Competence Framework for Citizens – With New Examples of Knowledge, Skills and Attitudes. Luxembourg:
  51. Publications Office of the European Union. DOI:10.2760/490274.
  52. Włoch, R., Śledziewska, K. (2019). Kompetencje przyszłości. Jak je kształtować w elastycznym ekosystemie edukacyjnym. Warszawa: DeLab UW.