Treść głównego artykułu

Abstrakt

The interest in the concept of sustainable development is a form of a scientific response to the challenges of transforming economies, growing expectations of local communities and societies and environmental degradation. Despite numerous definitions of sustainable development, the literature lacks a widely recognised definition of an entity that operates in a sustainable way – a sustainable enterprise. The literature review identified two definition gaps: 1) the lack of defined boundaries within which a company must operate in order to be called sustainable, and 2) the lack of a definition of the relationship between the areas in which sustainability is assessed. The authors of the article propose a new definition of a sustainable enterprise. Moreover, they give examples of organisations that, although in a selected area they carry out sustainable activities, they cannot be called sustainable.

Słowa kluczowe

stakeholder theory sustainable organisation sustainable enterprise sustainable development

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Brach, B., Gul, M., & Kawecki, G. (2020). New Definition of Sustainable Enterprise. Edukacja Ekonomistów I Menedżerów, 57(3). https://doi.org/10.33119/EEIM.2020.57.7

Referencje

  1. Bazzichi, O. (2003). Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstwa. Społeczeństwo. Studia, prace badawcze, dokumenty z zakresu nauki społecznej Kościoła, 55 (3).
  2. Bombiak, E. (2018). Zrównoważone zarządzanie zasobami ludzkim jako wsparcie zrównoważonego rozwoju organizacji, In: Стратегические направления социальноэкономического и финансового обеспечения, материалы международной научно-практической конференции, Беларусь, Минск, 75–79.
  3. Brandenburger, A. M., & Stuart, H. W. (1996). Value‐based business strategy. Journal of Economics & Management Strategy, 5, 5–24. Retrieved form: https://doi.org/10.1111/ j.1430–9134.1996.00005.x
  4. Brundtland, G. (1987). Report of the World Commission on the Environment and Development: Our Common Future. United Nations General Assembly document A/42/427.
  5. Brzozowski, T. (2010). Zrównoważony rozwój organizacji – ujęcie praktyczne. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 377, 137–145.
  6. Collier, J. (1998). Theorising the ethical organization. Business Ethics Quarterly, 8 (4), 621–654.
  7. Freeman, R. E., & Chan, R. (1979, November). Stakeholder negotiations: Building bridges with corporate constituent. Management Review, 8–13.
  8. Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Boston: Pitman Publishing Inc.
  9. GlobeScan – SustainAbility. (2019). The 2019 GlobeScan / Sustainability Leaders Survey. Retrieved from: https://globescan.com/2019-sustainability-leaders-report/ Grudzewski, W. M., Hejduk, I. K., Sankowska, A., & Wańtuchowicz, M. (2010). Sustainability w biznesie, czyli przedsiębiorstwo przyszłości – zmiany paradygmatów i koncepcji zarządzania. Warszawa: Poltext.
  10. Hart, S. L., & Milstein, M. B. (2003). Creating sustainable value. Academy of Management Perspectives, 17 (2), 56–67.
  11. Ionescu-Somers, A., & Steger, U. (2008). Corporate sustainability management, In: A. Ionescu-Somers, U. Steger (Eds.), Business logic for sustainability: A food and beverage industry perspective. London: Palgrave Macmillan, 146–169.
  12. Kołosowski, A., & Jóźwiak, A. (2019). Zrównoważony łańcuch dostaw. Systemy Logistyczne Wojsk, 38, 129–140.
  13. Laszlo, C. (2008). Sustainable value. Stanford: Stanford Business Books.
  14. Lozano, R. (2008). Developing collaborative and sustainable organizations. Journal of Cleanear Production, 16, 499–509.
  15. Machowski, J. (2003). Ochrona środowiska. Prawo i zrównoważony rozwój. Warszawa: ŻAK Wydawnictwo Akademickie.
  16. Matten, D., & Crane, A. (2005). Corporate citizenship: Towards an extended theoretical conceptualization. Academy of Management Review, 30, 166–179.
  17. Obłój, K. (2007). Strategia organizacji. Warszawa: PWE.
  18. Pabian, A. (2017). Zrównoważone przedsiębiorstwo jako rezultat zmian organizacyjnych. Przegląd Organizacji, 8 (931), 11–16.
  19. Parmar, B., Freeman, R., Harrison, J., Wicks, A., Purnell, L., & de Colle, S. (2010). Stakeholder theory: The state of the art. The Academy of Management Annals, 4 (1), 403–445.
  20. Parrish, B. D. (2010). Sustainability – driven entrepreneurship: Principles of organization design. Journal of Business Venturing, 25, 510–523.
  21. Pisz, I., & Łapuńka, I. (2017). Istota i znaczenia zarządzania relacjami z interesariuszami projektu. Prace Naukowe, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach, 296–308.
  22. Przychodzeń, W. (2011). The concept of sustainable enterprise. Economics and organization of enterprise, 5, 57–65.
  23. Randolph, J. J. (2009). A guide to writing the dissertation literature review. Practical Assessment Research and Evaluation, 14 (13), 1–13.
  24. Rodriguez, M. A., Ricart, J. E., & Sanchez, P. (2002). Sustainable development and the sustainability of competitive advantage: A dynamic and sustainable view of the firm. Creativity and Innovation Management, 11, 135–146.
  25. Rojek-Nowosielska, M. (2011). Społeczna odpowiedzialność biznesu a cel maksymalizowania zysku przez przedsiębiorstwa. Zeszyty Naukowe Uniwersytety Ekonomicznego we Wrocławiu, 156, 39–49.
  26. The United Nations [UN] (1983). United Nations National Assembly Resolution no. 38/161 of December 19.
  27. Waytz, A. (2019). The power of human: How our shared humanity can help us create a better world. New York: W. W. Norton Company.
  28. Wołowiec, T. (2004). Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstwa nową formułą zarządzania. Ekonomika i Organizacja Przedsiębiorstw, 3, 3–11.
  29. Zasuwa, G. (2008). Co oznacza obywatelstwo przedsiębiorstw?. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw, 5, 295–303.
  30. Zdonek, I., Hysa, B., & Zdonek, D. (2016). Publikacje przeglądowe w naukach o zarządzaniu – istota i tendencje. Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, 96, 519–533.