Supremacja odporności jako współczesne wyzwanie strategiczne w zarządzaniu klastrem

Abstrakt

Teoretyczno-praktyczny artykuł koncentruje się na charakterystyce supremacji odporności w zarządzaniu klastrem. Składa się z czterech części, logicznie ze sobą powiązanych, w których odniesiono się do istoty odporności klastrów, jej strategicznego znaczenia dla zapewnienia stabilności działania klastrów w obliczu zmiennych warunków globalnych, w tym kryzysu pandemicznego, a także wybranych doświadczeń i dobrych praktyk kształtowania tej odporności w jednym z Krajowych Klastrów Kluczowych. W procesie badań własnych wykorzystano analizę literatury przedmiotu i danych zastanych (desk research) oraz metodę studium przypadku (case study). Rozważania naukowe przedstawione w niniejszym artykule podkreślają, że współczesne podejście do odporności klastrów traktuje tę kategorię nie tylko jako ich ważny atrybut, ale przede wszystkim jako dynamiczny proces przewidywania, prognozowania, antycypowania destrukcyjnych zmian otoczenia (tzw. zakłóceń), aktywnego odpowiadania (reagowania) na te zmiany oraz sprawnej odbudowy, reorganizacji i reorientacji klastrów. W warunkach kryzysu pandemicznego wiele klastrów, które zadbało proaktywnie o różne czynniki ochronne, wykazało swoją zdolność zarówno do przetrwania, jak i kreatywnego wzmacniania swojej konkurencyjności w przestrzeni krajowej i międzynarodowej.