Foresight kroczący wobec wymogów teorii instytucjonalnej przedsiębiorstwa

Abstrakt

Wybór strategiczny w obecnej rzeczywistości musi być dokonany, zanim zostanie rozwiązany problem niepewności. Sytuacja niepewności i konieczność wyboru stanowią swoisty paradoks strategiczny, bowiem skutkiem dokonania trwałego wyboru niepewność przekształca się w ryzyko, które nie zawsze kończy się sukcesem. Ten paradoks powoduje, że wobec dużej niepewności decydenci starają się jak najdłużej zwlekać z dokonaniem wyboru. Nie zawsze pomocna może być w tym wybrana strategia działania. W prezentowanym artykule autorzy analizują procedurę foresight jako substytutu strategii lub jej wzbogacenia, jako metody oceny kierunku zmian zasadniczych czynników. Celem artykułu jest zbadanie skuteczności foresightu jako procesu ciągłego. W ujęciu syntetycznym celem artykułu jest wykazanie, że foresight kroczący może stanowić efektywne narzędzie wzmacniające procesy zarządzania strategicznego w przedsiębiorstwach funkcjonujących w warunkach turbulencji, jednocześnie odpowiadając na ograniczenia identyfikowane we współczesnej literaturze przedmiotu dotyczącej niedoskonałości klasycznych strategii.