Prawnomiędzynarodowe uwarunkowania ochrony krajobrazu w Unii Europejskiej i w jej państwach członkowskich

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Artur Nowak-Far
https://orcid.org/0000-0001-9321-4611

Abstrakt

Unia Europejska nie posiada autonomicznej i samodzielnej polityki publicznej zajmującej się ochroną krajobrazu. Zamiast tego podejmuje fragmentaryczne i przypadkowe działania mające na celu ochronę krajobrazu. Te działania są wdrażane w ramach różnych gałęzi polityki UE, a przede wszystkim w ramach polityki środowiskowej oraz innych zintegrowanych z nią rodzajów polityki (takich jak polityka rolna czy polityka dotycząca planowania przestrzennego). We wszystkich tych obszarach Unia Europejska dzieli się swoimi uprawnieniami z państwami członkowskimi. W niektórych ważnych dziedzinach, takich jak np. ustrój majątkowy, rządy państw członkowskich zachowały swoje wyłączne kompetencje. Ten szczególny podział kompetencji sprawia, że wdrażanie zewnętrznych aktów prawa międzynarodowego poza UE jest raczej trudne i niewystarczające do wywarcia znacznego wpływu. Takie zobowiązania mają ograniczony wpływ, ponieważ większość z nich to zobowiązania do „starannego działania”, a nie do „osiągnięcia konkretnego rezultatu”. W związku z tym prawdopodobnie nie spowodują one bezpośredniego zastosowania odpowiednich przepisów formalnych. Niezależnie od tego, ich znaczenie jest o wiele bardziej wyraźne w obszarze argumentacji prawnej, w którym nawet unijne czy krajowe działania muszą być interpretowane w świetle unijnych i/lub zobowiązań państw członkowskich wynikających z międzynarodowych konwencji o ochronie krajobrazu.

Pobrania

Dane pobrania nie są jeszcze dostepne

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Jak cytować
Nowak-Far, A. (2017) „Prawnomiędzynarodowe uwarunkowania ochrony krajobrazu w Unii Europejskiej i w jej państwach członkowskich”, Studia z Polityki Publicznej , 4(1(13), s. 25-44. doi: 10.33119/KSzPP.2017.1.2.
Dział
Dział główny

Bibliografia

Ansoff H.I., Strategic Management, Palgrave, Houndmills 2007.
Bishop K., Phillips A., Warren L., Protected for Ever? Factors Shaping the Future of Protected Areas Policy, “Land Use Policy” 1995, Vol. 12.
Ciechanowicz-McLean J., Europejska Konwencja Krajobrazowa, „Prawo i Środowisko” 2006, nr 2.
Dühr S., Colomb C., Nadin V., European Spatial Planning and Territorial Cooperation, Routledge, New York 2010.
Dymna E., Rutkiewicz M., Polski outdoor. Reklama w przestrzeni publicznej, Wyd. Klucze, Warszawa 2009.
Kistowski M., Perspektywy ochrony krajobrazu w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem parków krajobrazowych, „Przegląd Przyrodniczy” 2012, nr 3(13).
Klabbers J., Treaty Conflict and the European Union, Cambridge University Press, Cambridge 2009.
Lokalizacja inwestycji na obszarach objętych ochroną przyrody w województwie podlaskim, LBI.4101.10.00/2013, nr ewid. 22/2014/P/13/136/LBI.
Nadzór nad inwestycjami w pasie nadbrzeżnym nadmorskich miejscowości turystycznych, LSZ.410.007.00.2015, nr ewid. 200/2015/P/15/099/LSZ.
Nowak-Far A., Krzywa Kuznetsa a wielość jurysdykcji fiskalnych, „Studia z Polityki Publicznej” 2014, nr 1.
Nowak-Far A., Prawnomiędzynarodowa ochrona krajobrazu a regulacja Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, „Kontrola Państwowa” 2016.
Porter M.E., van der Linde C., Towards a New Concept of the Environment-Competitiveness Relationship, “Journal of Economic Perspectives” 1995, Vol. 9, No. 4.
Przeprowadzanie strategicznych ocen oddziaływania na środowisko przez organy jednostek samorządu terytorialnego, KSI.410.003.00.2015, nr ewid. 207/2015/P/15/052/KSI.
Springer F., Wanna z kolumnadą. Reportaże o polskiej przestrzeni, Wyd. Czarne, Wołowiec 2013.
Verburg P.H., van Berkel D.B., van Doorn A.M., van Eupen M., van der Heiligenberg H.A.R.M.,
Trajectories of Land Use Change in Europe: A Model-Based Exploration of Rural Futures, “Landscape Ecol” 2010, Vol. 25.
Verhoeven M., The Constanzo Obligaton: The Obligation of National Administrative Authorities in the Case of Incompatibility Between National Law and European Law, Intersentia, Cambridge 2011.