Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.

Autorzy proszeni są o sprawdzenie czy tekst spełnia poniższe kryteria. Teksty, które nie spełniają wymagań redakcyjnych mogą zostać odrzucone.

  • Zachęcamy do skorzystania z szablonu artykułu:
    - Szablon artykułu w języku polskim
    - Template of the article in English
  • Tekst nie był dotąd nigdzie opublikowany ani nie jest przedmiotem postępowania w innym czasopiśmie (lub przedstawiono stosowne wyjaśnienie dla redaktora naczelnego).
  • Tekst jest zapisany w formacie OpenOffice, Microsoft Word, RTF lub WordPerfect i obejmuje maksymalnie 1 arkusz wydawniczy, tj. 40 tys. znaków (całość powinna uwzględniać znaki ze spacjami oraz wszystkie części tekstu, w tym przypisy, bibliografię, abstrakty, słowa kluczowe, tabele, wykresy itd.).
  • Podano dane kontaktowe autora/autorów (imię i nazwisko, afiliacja, miasto, państwo, adres e-mail, identyfikator ORCID).
  • Tekst zawiera: tytuł artykułu (w języku polskim i angielskim), abstrakt (w języku polskim i angielskim), 5-7 słów kluczowych (w języku polskim i angielskim) oraz 3-5 kodów klasyfikacji JEL.
  • Interlinia 1; wysokość pisma 12 pkt; stosowana raczej kursywa niż podkreślenia (z wyjątkiem adresów stron internetowych); wszystkie rysunki oraz tabele są umieszczone w tekście w odpowiednich miejscach (nie na końcu).
  • Rysunki i tabele umieszczone są w treści artykułu oraz dodatkowo w osobnym edytowalnym pliku.
  • Tekst został sformatowany zgodnie z wytycznymi dla autora określającymi styl i zasady sporządzania bibliografii (bibliografia i przypisy w stylu harvardzkim/APA).
  • Jeżeli są dostępne należy podać adresy URL i DOI dla pozycji bibliograficznych.
  • Maszynopis uwzględnia w bibliografii wszystkie prace cytowane w artykule – także źródła internetowe URL.
  • Zgłoszenie artykułu obejmuje dwa pliki: (1) „tekst artykułu” oraz (2) „tekst artykułu – zanonimizowany”. W drugim pliku autorzy dokumentu powinni usunąć swoje dane z tekstu lub inne elementy mogące pozwolić na ich zidentyfikowanie.

Procedura przesyłania tekstów:

Autorzy powinni przesyłać maszynopisy artykułów do czasopisma „Studia z Polityki Publicznej/Public Policy Studies” za pośrednictwem strony Open Journal Systems (https://econjournals.sgh.waw.pl/KSzPP).

Wszystkie teksty przechodzą proces recenzji (double-blind peer-review). Artykuły publikowane są w otwartym dostępie na licencji CC BY 4.0 (autorzy zachowują prawa autorskie).

Redakcja i publikacja artykułów w „Studiach z Polityki Publicznej/Public Policy Studies” jest bezpłatna. Od autorów nie wymaga się opłat (Article Processing Charges; APCs) na żadnym etapie prac recenzyjnych i publikacyjnych.

Czasopismo przyjmuje wyłącznie oryginalne zgłoszenia, które nie zostały wcześniej opublikowane i które nie zostały uprzednio przesłane do innego czasopisma do rozpatrzenia (lub przedstawiono stosowne wyjaśnienie dla redaktora naczelnego). Redakcja kwartalnika przyjmuje artykuły naukowe, komunikaty z badań, przeglądy systematyczne, krótkie raporty z badań, studia przypadków, analizy koncepcyjne, przeglądy polityk i praktyk, a także recenzje książek, informacje o konferencjach, sympozjach i seminariach naukowych.

Maszynopis powinien zostać zapisany w formacie OpenOffice, Microsoft Word, RTF lub WordPerfect i obejmować maksymalnie 1 arkusz wydawniczy, tj. 40 tys. znaków (całość powinna uwzględniać znaki ze spacjami oraz wszystkie części tekstu, w tym przypisy, bibliografię, abstrakty, słowa kluczowe, tabele, wykresy itd.). Formatowanie tekstu to: interlinia 1; wysokość pisma 12 pkt; stosowana jest raczej kursywa niż podkreślenia (z wyjątkiem adresów URL stron internetowych); wszystkie rysunki oraz tabele są umieszczone w tekście w odpowiednich miejscach (nie na końcu).

Jednolite wymagania dotyczące maszynopisów:

  • - Dane kontaktowe autora/autorów (imię i nazwisko, afiliacja, miasto, państwo, adres e-mail, identyfikator ORCID).
  • - Tytuł artykułu (w języku polskim i angielskim).
  • - Abstrakt: do 1500 znaków ze spacjami (w języku polskim i angielskim).
  • - 5-7 słów kluczowych (w języku polskim i angielskim).
  • - Kody klasyfikacji JEL: 3-5 kodów; numery są dostępne tutaj.
  • - Tekst główny i śródtytuły.
  • - Podsumowanie.
  • - Bibliografia i odnośniki w stylu harvardzkim/APA.

Zachęcamy do skorzystania z szablonu artykułu:
Szablon artykułu w języku polskim
Template of the article in English

W całym maszynopisie stosowana jest forma bezosobowa (np. „przedstawiono”) lub trzecia osoba liczby pojedynczej (np. „autor przedstawił”). Tekst powinien zostać sformatowany zgodnie z wytycznymi dla autora określającymi styl i zasady sporządzania bibliografii (bibliografia i przypisy w stylu harvardzkim/APA). Jeżeli są dostępne należy podać adresy URL i DOI dla pozycji bibliograficznych. Proszę upewnić się, że maszynopis uwzględnia w bibliografii wszystkie prace cytowane w artykule. Zdecydowanie zalecamy korzystanie z oprogramowania do zarządzania bibliografią, aby poprawnie cytować wszystkie źródła zgodnie z zasadami stylu harvardzkiego/APA (np. Citavi, EndNote, Mendeley, RefWorks lub Zotero).

Zapewnienie podwójnej ślepej recenzji:

Zgłoszenie artykułu obejmuje dwa pliki: (1) „tekst artykułu” oraz (2) „tekst artykułu – zanonimizowany”. W drugim pliku autorzy dokumentu powinni usunąć swoje dane z tekstu lub inne elementy mogące pozwolić na ich zidentyfikowanie.

Aby umożliwić wykonanie podwójnej ślepej recenzji, wszystkie dane autorów oraz recenzentów lub inne elementy mogące pomóc w ich zidentyfikowaniu muszą zostać bezwzględnie usunięte z przesłanych plików. W tym celu należy sprawdzić: (1) czy autorzy dokumentu usunęli swoje dane z tekstu oraz (2) czy metadane w plikach Microsoft Word i podobnych programów zostały usunięte (np. zobacz „Plik > Zapisz jako > Narzędzia > Bezpieczeństwo > Usuń informacje o autorze przy zapisywaniu > Zapisz”).

Dane badawcze / Materiały uzupełniające:

Czasopismo rekomenduje autorom samodzielne udostępnianie danych badawczych związanych z publikowanymi w czasopiśmie artykułami przy uwzględnieniu wymagań nakładanych m.in. przez wydawców naukowych, w umowach grantowych, pracodawców oraz w kodeksach etyki pracy naukowej.

W razie potrzeby materiały dodatkowe należy udostępnić online osobno przed przesłaniem maszynopisu artykułu do czasopisma. W materiałach należy także uwzględnić wszelkie dodatkowe dane i/lub prezentacje graficzne, takie jak np. rysunki i/lub tabele. Prosimy o deponowanie wszystkich plików dodatkowych w otwartych repozytoriach, takich jak np. Zenodo, FigShare, RepOD lub Archiwum Danych Społecznych w celu stałego przechowywania i otrzymania DOI.

W maszynopisie należy podać odpowiednie informacje o przechowywanych danych badawczych lub materiałach uzupełniających, np. odniesienie do DOI lub sekcja z oświadczeniem o dostępności danych, jak podano na przykładzie poniżej:

„Dodatkowe dane [WYGENEROWANE/ANALIZOWANE] na potrzeby tego [ARTYKUŁU/BADANIA] można znaleźć w [NAZWA REPOZYTORIUM] [LINK]”.

 

Przypisy w systemie harvardzkim/APA dla
Oficyny Wydawniczej SGH

Wprowadzenie dla autorów:

Przypisy w systemie harvardzkim/APA:

- określa się je jako tzw. odsyłacze alfabetyczne lub odwołania do literatury w systemie „autor-data wydania”,

- polegają na powoływaniu się na dane źródło bezpośrednio w tekście pracy, bez podawania jego pełnego opisu bibliograficznego w dolnej części strony,

- dokładne i pełne opisy bibliograficzne wykorzystanych źródeł umieszcza się tylko w bibliografii załącznikowej na końcu pracy,

- przypisy umieszcza się bezpośrednio po cytacie lub w innym miejscu wymagającym wskazania źródeł w formie skróconej informacji bibliograficznej: w nawiasach okrągłych podaje się nazwisko autora (ewentualnie współautorów) lub skrótu tytułu źródła (w przypadku prac zbiorowych bez podanego redaktora), daty wydania lub/oraz numerów stron, na które powołuje się autor pracy, np.

Mimo optymizmu rządu wydaje się, że poparcie dla reformy rządu systematycznie maleje (Kowalski, 1999).

- sposób podawania danych bibliograficznych w odsyłaczu zależy od kontekstu: jeżeli, ze zdania /akapitu, po którym należałoby umieścić odsyłacz jasno wynika, na czyje dzieło następuje powołanie (a w tekście pojawia się nazwisko autora), wystarczy ograniczyć zawartość odsyłacza do roku publikacji lub/oraz numeru strony, np.

Według Beckera (1990), w teorii ekonomicznej ważna jest racjonalność odnosząca się do całego rynku, a nie do poszczególnych gospodarstw domowych. Model Winstona (1990) nie wyjaśnia także, kiedy i dlaczego pojawiają się krótkoterminowe preferencje.

 

Zasady tworzenia przypisów:
1. Odsyłacz do literatury powinien zawierać następujące elementy:
(nazwisko autora, rok wydania publikacji: strona/strony)

2. Autorzy publikacji – można spotkać się z następującymi sytuacjami:

- jeżeli dana publikacja ma dwóch autorów, podaje się oba nazwiska, łącząc je spójnikiem „ i ”, np.

(Kowalski i Nowak, 1994)

- podobnie można postąpić w przypadku trzech autorów, przy czym spójnik „ i ” stawia się przed ostatnim nazwiskiem, np.

(Malinowski, Kowalski i Nowak, 1971)

- jeśli autorów jest więcej niż trzech, podaje się tylko pierwszego z nich z dodatkiem skrótu „ et al. 

(Smith et al., 2003)

- jeżeli kilka wykorzystywanych w pracy dokumentów ma autorów o tym samym nazwisku i ten sam rok wydania, wówczas rozróżnia się je za pomocą pierwszych liter imion autorów, np.

(Nowak A., 2003; Nowak W., 2003)

- gdy powołujemy się na kilka publikacji jednego autora opublikowanych w tym samym roku, po dacie należy dodać (bez spacji) kolejne małe litery, np.

(Nowak 1991a, 1991b, 1991c)

oznaczenia te powtarza się wówczas w bibliografii zamieszczonej po tekście głównym,

- jeśli dokonujemy bezpośredniego cytatu z cudzej pracy, powinien on być dokładnie oznaczony za pomocą cudzysłowu i kursywy, w takim przypadku należy także wskazać numer strony, z której pochodzi cytowany tekst, np.

(...) nawet bardzo impulsywni kupujący nie kupują „na każde zawołanie swoich impulsów” (Rook i Fisher, 1995: 306).

- numer strony można wskazywać także wtedy, gdy nie dokonujemy bezpośredniego cytatu, a jedynie własnymi słowami opisujemy myśl autora, jednak nie jest to konieczne,

- jeśli powołujemy się na pozycję, której co prawda nie czytaliśmy, ale która była zacytowana w innej, czytanej przez nas publikacji, nie można powoływać się na tego pierwszego autora, a jedynie na autora publikacji, którą mamy; wskazujemy na ten fakt następująco:

Według Shapiro (cyt. za: Bellenger, Robertson i Hirschman, 1978: 15) „nie ma czegoś takiego jak grupa produktów impulsywnych, bo praktycznie każda rzecz może być kiedyś przedmiotem impulsywnego zakupu dla określonego konsumenta”.

- przyjmuje się również zasadę, iż kilka publikacji cytowanych razem (w jednym nawiasie) szereguje się w kolejności chronologicznej, a nie według alfabetu np.

(Nowak, 1973; Malinowski, 1980; Kowalski, 1999)

Wyjątek stanowi sytuacja, gdy zachodzi potrzeba powołania się na prace kilku autorów pochodzące z różnych lat, aby uniknąć konieczności powtarzania w nawiasie tego samego nazwiska z kolejnymi datami, szereguje się prace chronologicznie w obrębie poszczególnych autorów, np.

(Nowak, 1973, 1992, 2001; Kowalski, 1978, 1999; Malinowski, 1980)

- jeśli powołujemy się na opracowania i raporty przygotowane przez organizacje, instytucje itp., które nie mają podanych autorów (lub redaktorów), wówczas zamiast autora podaje się nazwę tych organizacji, np.

(Główny Urząd Statystyczny, 2009) lub (GUS, 2009)

3. Interpunkcja - można stosować się różne konwencje użycia znaków interpunkcyjnych:

- dane bibliograficzne powoływanych publikacji umieszczamy w nawiasach okrągłych, np.

(1984)

- po nazwisku stawiamy przecinek, np.

(Kowalski, 1984)

- po roku, a przed numerem strony przywoływanego dokumentu stawiamy dwukropek, np. 

(Malinowski, 1973: 56)

- dane bibliograficzne kilku omawianych na raz publikacji oddzielamy średnikami np. 

(Malinowski, 1983; Kowalski, 1984)

(źródło: Biblioteka Główna UAM, http://www.biblioteka.ue.poznan.pl/index.php?go=przypisy_w_systemie_harvardzkim, dostęp 25.03.2018 r.)

 

Bibliografia w systemie harvardzkim/APA

- Wydawnictwo zwarte (książka)

Nazwisko, X., Nazwisko, X.Y. (rok). Tytuł książki. Miejsce wydania: Wydawnictwo.

Kowalski, A., Nowak, B.C. (2017). Zasady poprawnego cytowania. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.

- Książka napisana pod redakcją

Nazwisko, X. (red.). (rok). Tytuł książki. Miejsce wydania: Wydawnictwo.

Kowalski, A. (red.). (2017). Zasady poprawnego cytowania. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.

- Rozdział w pracy zbiorowej

Nazwisko, X. (rok). Tytuł rozdziału. W: Tytuł książki (s. strona początku-strona końca), Y. Nazwisko, Z. Nazwisko (red.). Miejsce wydania: Wydawnictwo.

Nowak, G. (2017). Jak sporządzać przypisy. W: Zasady poprawnego cytowania (28-39), A. Kowalski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.

- Artykuł w wydawnictwie ciągłym (czasopiśmie)

- w którym każdy kolejny numer/zeszyt w ramach jednego rocznika ma osobną numerację stron (w każdym zeszycie pierwsza strona opatrzona jest numerem 1):

Nazwisko1, X., Nazwisko2, X.Y., Nazwisko3, Z. (rok). Tytuł artykułu, Tytuł Czasopisma, nr rocznika(nr zeszytu), strona początku-strona końca.

Kowalski, A., Nowak, B.C., Różański, Z. (2017). Bibliografia bez tajemnic, Czasopismo Miłośników Poprawnej Polszczyzny, 26(15): 26-42.

- w którym artykuł w czasopiśmie, w którym kolejne numery/zeszyty (issues) w ramach jednego rocznika nie mają osobnej numeracji stron (pierwsza strona w kolejnym zeszycie opatrzona jest numerem kolejnym, po ostatniej stronie w zeszycie poprzednim):

Nazwisko1, X., Nazwisko2, X.Y., Nazwisko3, Z. (rok). Tytuł artykułu, Tytuł Czasopisma, nr rocznika, strona początku-strona końca.

Kowalski, A., Nowak, B.C., Różański, Z. (2017). Bibliografia bez tajemnic, Czasopismo Miłośników Poprawnej Polszczyzny, nr 58: 18-35.

- z numerem DOI (Digital Object Identifier), należy podać go na końcu zapisu bibliograficznego:

Nazwisko1, X., Nazwisko2, X.Y. (rok). Tytuł artykułu, Tytuł Czasopisma, nr rocznika, strona początku-strona końca. DOI: xxxxxxxx.

Kowalski, A., Nowak, B.C., (2017). Bibliografia bez tajemnic, Czasopismo Miłośników Poprawnej Polszczyzny, nr 58: 18-35. DOI: 10.1000/182.

- Źródła internetowe

Nazwisko, X. (rok). Tytuł tekstu, adres strony internetowej (dostęp: DD.MM.ROK).

Należy zamieszczać pełen link do źródła, nie tylko ogólny adres strony internetowej.

- Publikacje obcojęzyczne

W przypisach publikacji obcojęzycznych stosuje się zasady i skróty właściwe dla danego języka, np. w języku angielskim ed. (wyd.), Ed./Eds. (red.)*. Niezależnie od tej zasady w dokumentach niesamoistnych wydawniczo przyimek „w” poprzedzający tytuł książki, oraz skrót „s.” na oznaczenie liczby stron zawsze zapisuje się w języku polskim (nie „in”, nie „p.”).

* Przykłady dla języka niemieckiego:

Bd. (Band – tom), Bde. (Bände – tomy), T. (Teil – część), H. (Heft – zeszyt), Nr. (Nummer – numer), Hrsg. lub hrsg. von (Herausgeber – red., herausgegeben von – pod red.), Tfl. (Tafel – tablica), Abb. (Abbildung – rycina).